هفته اول و دوم 10 ماهگی...

سارینا جون الهی فدای بابابابا و ماماماما گفتنت بشم که زیاد طول نکشید و فعلا از وقتی که از تهران اومدیم، کلا بابا و ماما گفتنت رو فراموش کرده ای و توی خط دَدَدَدَ... و دَتتتت و اَتتتتت کردن هستی و بعضی مواقع با صدای بلند شروع به آواز خوندن که همون اَاَاَاَ... کردنت  هست می کنی و به محض پخش شدن صدای آواز خانوم، صدای قربون صدقه مامان جونی و باباجونی از پاسیو میاد و متوجه می شیم که صدای خانوم به قدری بلند بوده که از پاسیو شنیده شده...

بعضی مواقع بابا و ماما هم می گی ولی خیلی کم.

ولی من و بابایی همچنان امیدوار منتظر می مانیم که ماما و بابا گفتن رو کاملا یاد بگیری...

 

وقتی از دست کسی عصبانی می شی و یا چیز خطرناکی رو نمی گذارن دست بزنی و به خانوم بر می خوره، بر خلاف بچه های دیگه که اَه می کنن، خانوم ما اَتتتت می کنه و به قدری با مزه اَتت می کنی ( کاملا نوک زبونت بین دندون های بالا و پایین قرار می گیره به همراه تف زیاد...) که همه خنده شون می گیره...

   من و بابا محمد هم برای اَتت گفتنت می میریم که واقعا بامزه می شی...

بعضی مواقع به حساب صدا کردن کسی هم هست با صدای بلند اَتت می کنی و حتی مامان و بابا رو هم بعضی مواقع همین طور صدا می زنی...

همچنان هیچ علاقه ای به اسباب بازی هات نداری و دائما از سر و کول مبل و صندلی و .. بالا می ری و فضولی می کنی، هفته اول ١٠ ماهگی ات که از تهران اومده بودیم خیلی گیر به آئینه و شمعدان داده بودی و هر جا تو رو می گذاشتیم سریع به طرف اونها می رفتی.

وسایل رو می گیری و تقریبا کامل یادگرفته ای که وسایل رو بچسبی و راه بری و اگه فضولی خانوم اجازه بده حتی برای چند ثانیه می تونی تنها بایستی و اگر کمی باهات کار کنیم شاید نزدیک به یک دقیقه بتونی بایستی.

کاملا عاشق بازی کردن هستی به ویژه با بچه ها، و اگه بچه ها یا من، مثلا با اسباب بازی هات بازی کنن، سریع می ری و از اون ها می گیری و برای چند ثانیه خودت با اون ها بازی می کنی.

دنباله بازی رو دوست داری و اگه با حالت چهار دست و پا دنبالت کنن، با سرعت هر چه تمام تر فرار می کنی و کلی ذوق می کنی، به خاطر همین خوشحالی و خنده ات هم که شده، بابا محمد وقتی از سر کار میاد با اینکه خیییلی خسته هست ولی برات وقت می گذاره و باهات تاب بازی ، توپ بازی، کلاغ پر، دنباله بازی می کنه و اون لحظه هست که صدای خنده هات تو خونه می پیچه و این همون آرزوی همیشگی من و بابایی برای توست. که ایشالاه خنده همیشه روی لبات باشه و ناراحتی ات رو نبینیم...

                 عزیز دل مامان و بابا، تموم هستی مامان و بابا      

سارینای عزیز تر از جونم...

همیشه بخند...

و بدان صدای خنده های توست که آینده رو برای ما زیبا می کنه...

فدای خنده هات بشم....